Draga mama si tata,

E atat de frig aici. Nici nu va inchipuiti. Mancam putin si abia daca apucam sa ne odihnim oasele. Mihai a murit ieri. L-au impuscat. Am stat langa el si am incercat sa-l incurajez, cand de fapt si eu aveam nevoie de incurajare. Spunea ca nu-i este frica de moarte. Mie imi era frica. Acum sunt singur. Imi este asa greu.  cand ma uit in jurul meu si vad atatia morti si atata sange imi doresc sa fiu si eu langa ei si sa nu mai simt nimic, sa nu mai aud tipete si zgomot de arme.

Astazi am apucat sa va scriu. Imi pare rau ca nu am putut face asta mai devreme. Imi este dor de voi si de sora mea, Madalina. Nu stiu daca o sa scap din infernul asta. Eu sper sa va revad.

Patriotismul si entuziasmul nu mai inseamna nimic pentru mine. As vrea sa fug. Pentru ce as sta?! oricum voi muri eu ca multi altii. Sa nu fiu considerat erou. pentru ca nu sunt. Sunt doar un las, care sta aici din obligatie.

Va iubesc,

Andrei.